Het voorgevoel was al niet lekker…..een paar dagen last van de buik. Hoopvol dachten we dat het wel de spanning zou zijn voor weer een scan en weer een uitslag. Helaas bleek deze pijn op de lever echt en was de uitslag niet positief te interpreteren. De plekjes zijn inmiddels grote tumoren en dit zou best eens de pijn kunnen veroorzaken. Het vocht in de buik was niet of nauwelijks toegenomen.
” Zo dat was de uitslag en dan nu het plan? ” was de inmiddels gebruikelijke vraag aan het bureau van de oncoloog. In een vorig gesprek was het woord chemo al gevallen, dus ook nu werd deze behandeling geopperd. Als professionele patiënt konden we ” kiezen” uit twee opties. De eerste is de pillenkuur die onderdeel was van de eerste chemo, ruim 1,5 jaar geleden. De tweede mogelijkheid is het infuusgedeelte van de tweede chemo, nu precies een jaar geleden gestart. De uitkomst van beide behandelingen is, op zijn zachts gezegd, erg onzeker. Er wordt gehoopt dat de groei van de tumoren toch nog iets geremd wordt en dat het vocht in de buik binnen de perken blijft. Daarbij is het ook een echt ” hardcore ” pijnstiller.
Uiteindelijk kiezen we voor optie 1. Hiervan is hopelijk de impact het kleinst. Doordat het een pillenkuur is, kan deze gewoon thuis worden gevolgd en bovendien loop je niet als “ET” 3 dagen met een flesje chemo. Ook komt de chemo geleidelijker in je lichaam, waardoor eea hopelijk wat draaglijker is. Het schema zal dan 2 weken chemo, 1 week rust zijn.
Tijdens het aankleden, na het lichamelijk onderzoek, onderhandeld Remco met de oncoloog over de begindatum van de chemo. Maandag aanstaande, net na het weekend….
De tenen doen echter nog steeds erg zeer, schoenen zijn nog steeds taboe. Gelukkig is het weer positief van slag en komen er nog relatief warme dagen aan. Helaas zijn de tenen waarschijnlijk nog niet hersteld voordat de volgende chemo start.
De volgende ” afleiding ” staat alweer voor de deur: Morgen met Bart naar het Sophia in Rotterdam voor het anesthesie spreekuur. Binnenkort gaat hij weer onder narcose voor een nieuwe hersenscan, om te zien of er veranderingen hebben opgetreden in de laatste 12 maanden.
Zo… nu weer aan de Croky Bolognaise chips.

