Pff…wat een drukte en een geregel. In absolute tijd gezien valt de drukte met het regelen best wel mee. Het heeft echter zo’n impact, dat het lijkt alsof je de hele dag bezig bent met regelen. Voeg daarbij het heen en weer naar school brengen van de kinderen, het boodschappen doen toe en af en toe een ritje naar de begraafplaats en de dag is lekker gevuld. Het houd je bezig en dat is best lekker.
De kaarten komen nu nog steeds binnen en het is echt heel mooi om ze iedere keer weer te openen. Het is een mooie bevestiging van medeleven en dat doet heel goed. Maar ook uit de gesprekjes van en naar school, op het schoolplein, bij de AH en de apotheek blijkt heel veel medeleven en dat is fijn.
Maar nu eea geregeld moet worden kom je ook wel veel vervelende zaken tegen. Zo moest ik ongeveer 10 instanties, zoals banken, verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen bellen. Allen hadden “heel professioneel” een “servicedesk nabestaanden” o.i.d. Helaas lag op het moment van bellen bij de helft van de maatschappijen het systeem “plat” en werd vriendelijk gevraagd of ik later maar terug kon bellen. Bij slechts één maatschappij werd ik direct gecondoleerd, de overige handelden het gesprek af als een administratieve afhandeling en werd met een verplicht “prettige dag” het gesprek afgesloten. hmm….
De kinderen gaan er tot nog toe fantastisch mee om. Ze praten er gemakkelijk over, gaan lachend naar school, slapen erg goed. We hebben de afgelopen twee jaar heel veel tijd gestoken in gesprekken met Liz en Bart over het komende overlijden van Cindy. Altijd open en eerlijk geweest. Het onderwerp was gewoon een onderwerp van gesprek tijdens het eten of voor het slapen gaan. Ik geloof ook dat de Liz en Bart het “leven-bij-de-dag-en-geniet-ervan” motto min of meer hebben (overgenomen). Desondanks wordt je door Liz en Bart regelmatig met de neus op de feiten gedrukt. Bart wijzend naar het naambordje naast de voordeur: “Pap, nu is het naambord fout hè? We moeten een nieuwe kopen” of, als we met z’n drieën in bad zitten: ” Nu passen we wel met z’n allen in bad hè, pap? ” Tja….
Maar ondanks al deze confrontaties denk ik een groot deel van de dag met een warm, mooi en trots gevoel terug aan oa de uitvaart, het laatste concert van Racoon en de mooie wijze waarop Cin ruim twee jaar lang invulling gaf aan de vreselijke situatie waarin we terecht waren gekomen…..
Lieve Rem,
Je schrijft het weer prachtig op, trots op jou en de kinderen!
X van ons
lieve remco
wat zijn jullie toch een fantastisch gezin, ik als moeder van kinderen van dezelfde leeftijd heb zoveel respect voor jullie,had het al toen Cindy nog leefde en heb het nu zeker voor jou en de kinderen.Jongen wat doe je het goed met je kleintjes, vond de uitvaart van Cindy zo ontzettend mooi geweldig dat je haar wensen heb kunnen uitvoeren verdere woorden ontbreken mijn sorry hiervoor sterkte de komende tijd
groetjes
riek ( moeder Chantal)
Geweldig dat je ons ook nu op de hoogte houdt van jullie situatie. Ik ben er op school nog niet toe gekomen om je persoonlijk te spreken ( er zijn altijd al mensen die met je praten .zoals je zelf al schrijft), maar ik leef op afstand zeker met jullie mee. Het doet me goed als zie hoe Liz op school lachend de trap af komt (door “mijn plek” op het schoolplein krijg ik van Bart minder mee).
Thea
Jeetje Remco, fijn om nog wat te lezen over hoe nu verder.
Ik heb het filmpje bekeken van Cindy nou ja bekeken… Tranen bleven gaan…
Maar wat fantastisch en kostbaar dat je haar af en toe zo kan terugbekijken. Kan me niet voorstellen hoe het voor je moet zijn om op zo een jonge leeftijd alleen met je kids verder te moeten. Vind het nog onwerkelijk en kijk af en toe nog op deze site om er nog een keer bij stil te staan. Dan geniet ik weer een extra van wat ik heb.
Voor zover ik over je kan beoordelen ga je het redden.. Je bent realistisch, sterk, nuchter en een ongelofelijk lieve vader. En je hebt een hoop lieve mensen om je heen. Desalniettemin wens ik je ongelofelijk veel sterkte en kracht toe boor de komende tijd en jaren.
Lieve groetjes
Wendy
Hoi Remco,
Goed om te lezen dat jij en de kinderen proberen om de gewone dingen weer te doen, alleen zijn ze nooit meer zoals ze waren. Fijn dat jullie de kinderen zo goed hebben kunnen voorbereiden, goed werk gedaan. Heel veel sterkte en misschien tot een keer voor een bakkie koffie bij de koeskoes, Miranda
Remco, ik vind dat je het fantastisch doet en de kinderen ook. Ik neem echt mijn petje voor jullie af. Je schrijft er echt heel mooi over en ik volg deze blog dan ook nog steeds.
Groetjes, Natasja
Dikke kus……
Hoi Remco. Wat fijn en bijzonder om te lezen hoe jullie gezin ermee omgaat. Ik heb je vorige week even gesproken op het schoolplein en vindt het echt bijzonder om te horen hoe jullie ermee omgaan.(en fijn je even gesproken te hebben)
En de kinderen ook, fantastisch toen ik zag dat Bart met de pieten mee stond te dansen en plezier had. (ik moest even slikken en dacht : ah, dat mannetje is zijn moeder verloren, Bart zelf had plezier voor 10)
Liz zie ik regelmatig lachend de klas van Bart binnenkomen. Wat zijn dat fijne tekenen.
En jij gaat er ook zo goed mee om….
Sterkte en succes met alles regelen. (dat hoort er helaas ook bij)
Groetjes Sandra en Tess (1/2A)
Fijn om te lezen dat de kinderen en jij proberen om de gewone dingen weer te doen,
We vonden de uitvaart van Cindy ontzettend mooi,ook voor de kinderen.
Remco fijn dat je nog tijd over hebt om ons op de hoogte te houden, je schrijft het prachtig op.
Remco sterkte je doet het goed.
Groetjes en kusjes Joop en Janny