Wat een heftige, emotionele, drukke tijd. Sinds het overlijden gebeurd er zo ontzettend veel. Het aantal kaarten is ontelbaar veel. Tot de dag van vandaag tientallen per dag. Het zijn er honderden. Het is heel hartverwarmend en doet erg goed!
Wat een week was het… Eerst het overlijden van Cin. We waren er allemaal bij. Daarna de hectiek rond het regelen van de uitvaart. Cin had zelf een goede voorstelling van hoe haar uitvaart er uit zou moeten zien. ” Let it be….” of ” dat zien we morgen dan wel weer…” doorweven met het reisthema en ook de kinderen moesten een goed gevoel overhouden aan de dag.
Cin en ik hadden de afgelopen 2 jaar uitgebreid gepraat over de sfeer die de hele dag moest uitstralen. De liedjes had ze zelf uitgekozen en de achtergrond ervan zelf uitgetypt. Het filmpje is zelf gemaakt. Liz had de kinderliedjes gekozen. De kist en de kaart waren door haar zelf ontworpen. Het mocht geen zwarte lijkwagen zijn. En de herdenking zeker niet in een rouwcentrum… Het was voor ons alleen heel erg aanpakken om de ideeën uit te werken. En dat “vele doen” is best lekker!
Cin lag thuis opgebaard. De eerste dag lag ze grotendeels op de bank, de plek waar ze was gestorven. Het kwam heel natuurlijk en rustig over. De kinderen speelden om en bij de kist. Ze zeiden “welterusten” tegen mama voor het slapen. Af en toe keken ze even over de rand en gaven ze een aai. Voordat de kist definitief sloot hebben ze allebei nog een kusje kunnen geven.
Veel mensen zijn nog bij ons thuis op bezoek geweest voordat de uitvaart plaatsvond en ik vond dat best fijn. De afleiding zat ‘m in de mooie gesprekken die we over Cindy konden hebben.
De dag zelf was mooi, heftig, emotioneel en bovenverwachting druk en daarmee heeeeel hartverwarmend. Liz en Bart vonden het een mooie dag. Dat was precies de bedoeling van Cin…. Iedereen nogmaals bedankt voor alles!
Op de begraafplaats is een mooie bloemenzee ontstaan….
Tja…. toen was er ineens een plekje over aan tafel…. Hoe verder? Ach….dat zien we morgen dan wel weer…..
link naar het filmpje (ff copy-paste in nieuw venster): http://youtu.be/pzFHfLM9ufI
Knuffel voor jullie allemaal!
Remco, we kennen elkaar helemaal niet zo goed maar ik vind je een kei!
Echt super. Heel veel sterkte met elkaar!!!
Het was een mooi afscheid, heel bijzonder.
veel groeten Ed, Fre en de kinderen
Lieve Remco,
Wat een mooi en waardig afscheid was het dinsdag.
Het doet ons goed dat er heel veel mensen met jullie meeleven.
Sterkte de komende periode.
Jij en je kids zijn toppers!
Liefs Martijn, Nicole en Ties
Remco,
Ook wij kennen elkaar eigenlijk maar oppervlakkig, we groeten elkaar hooguit bij de klas van Liz en Daan. Niettemin hebben we ongelooflijk veel respect voor de wijze waarop jullie als gezien de laatste jaren hebben geleefd en hoe je, samen met Liz en Bart, je familie en goede vrienden, zonder Cindy dichtbij je te hebben nu verder moet. Maar gezien de hoeveelheid liefde die we tijdens het afscheid van Cindy ervaren hebben gaat ook dat vast wel lukken.
Het afscheid was er een die wij niet snel zullen vergeten, zo waardig en bijzonder. Veel sterkte en een dikke knuffel voor Liz en Bart.
Wat moet ik na deze woorden hierboven nog zeggen? Dat ik nog steeds in gedachten bij dinsdag ben? Dat ik nog steeds aan de verhalen van Cindy’s ouders en aan het verhaal van Anneke denk? Dat ik Sandra een kanjer vind, om toch haar verhaal te doen? Dat ik ongeloofelijk veel respect heb voor Cindy om het zo allemaal uit te denken van tevoren? Maar bovenal zag ik een paar kanjers van kinderen en een man,die het nu zelf moeten gaan doen! Lieve kinderen, nog steeds denken wij aan jullie en houden van jullie. Sterkte in de komende tijd en speciaal vandaag! Dikke kus Joan
Lieve Remco, Liz en Bart,
Ook wij vonden het een heel warm en bijzonder afscheid.
Super om te lezen dat dit echt Cindy haar wens was….
De moeilijke tijd, om de leegte een plek te geven breek nu aan, daar wensen we je heel veel sterkte mee!
Jullie zijn nog steeds veel in onze gedachten….
Dikke kus Syts
Wat een prachtig afscheid van Cindy en wat zal het nu oorverdovend stil zijn.
Wanneer je verdrietig bent, kijk dan in je hart en je zal zien dat je huilt om wat je heel veel vreugde gaf.
Heel veel sterkte, Piet en Ria
Broertje..
Het was zeker een mooi en warm afscheid. Ik mis Cindy heel erg. Heb net ook het filmpje met tranen bekeken. Wat heeft ze dat toch mooi gemaakt.
Dikke kus van je zusje…
Ook wij vonden het hartverwarmend, de woorden die gesproken zijn de vele mensen die aanwezig waren, de kinderen kind laten zijn ook op zo’n dag, fantastisch.
Remco wat doe je het fantastisch, geef het een plekje in je hart, bij ons speelt “de film van Cindy’s leven” ook nog af in onze gedachten.
Veel liefs en knuffels voor Liz en Bart Jacques en Corry.
Hoi lieve sterke Remco, Liz en Bart,
Ik heb net het filmpje bekeken en kan het nog steeds niet geloven dat Cindy er niet meer is….dit zijn van die dingen in het leven die niet moeten mogen/horen. Wij hebben de afgelopen week (daarvoor ook) zoveel aan jullie gedacht vanaf de woorden dat Cindy was overleden tot en met de begrafenis die overgens prachtig was en heel persoonlijk. En al die dagen in december feestdagen worden die genoemd hoe kom je die door als je net je dochter, vrouw, moeder, enz enz bent verloren. Ongetwijfeld doen jullie dat op jullie eigen manier in de gedachte van Cindy. Heel veel sterkte!! Liefs Christel en Gerrit-Jan