En dan komt toch het moment dat je de voordeur open doet en dat het wel heel erg stil, kil en koud is in huis…. Dat moment kwam afgelopen donderdag. Dat koude is op te lossen door een nieuwe CV te laten installeren, maar de kilheid en stilte zullen op een andere manier moeten worden verwerkt. Aan de aandacht en warmte om ons heen zal het niet liggen…
Het helpt dat Liz en Bart veel, altijd, om mij heen zijn. Ze doen het echt fantastisch. Ze zijn vrolijk, spelen en en maken heel veel grapjes en trekken je lekker snel weer terug in de realiteit. Vaak heel leuk, soms ook wel vertederend confronterend. Bart: ” Pap, we moeten even een nieuw naambordje kopen” of “Nu passen we wel met z’n allen in bad”. Het lijkt erop dat ze zich heel snel schikken in de nieuw ontstane situatie. Was overblijven op school een paar weken geleden echt “een ding”, nu blijven ze na een korte uitleg gewoon over. Hetzelfde geldt voor het spelen bij andere vriendjes en vriendinnetjes. Ze vinden het leuk en doen het weer graag….
Mama komt regelmatig ter sprake. Zo schrijft Liz regelmatig een briefje bij het gedenktafeltje in school en praat Bart, vlak voordat ie als een blok in slaap valt, ook vaak even met mij over mama. Of “the flow” in huis zo blijft? Ach…. dat zien we morgen dan wel weer….
lieve Remco
ik blijf bewondering voor je hebben, je deelt je leegte,verdriet en drukte toch maar met ons. Kan me zeker voorstellen dat het stil is in huis ondanks dat toch de kinderen om je heen zijn,ook die doen het goed maar dat hebben ze mede te danken hoe jij en Cin er mee om zijn gegaan en veel met hun besproken hebben. Dit is zeker een moeilijke tijd jullie zijn kanjers
groetjes
riek
Zo’n stilte die een steekgevoel in je hart geeft..bah…. Denk nog vaak aan jullie!
Lieve Remco,
Fijn dat het met de kinderen goed gaat, en dat ze blijven praten over Cindy.
Voor jou zal de leegte veel moeilijker zijn.
Jullie zijn nog vaak in mijn gedachten…
Liefs Syts
You’re very brave, you very well take care of child before and now they’re have a good react unscape this hard moment.
lot of love
nathalie
Hoi Remco,
Tot twee en een half jaar geleden dronken we vaak samen een bakkie als we de kinderen naar de creche brachten. Daarna zijn wij verhuisd en heb ik jullie zo nu en dan gevolgd via de weblog. Ik had een poosje niet gekeken toen Miranda me erop wees dat Cindy pas was overleden. Wat een heftig nieuws. Ook ik heb, aan jullie denkend, veel tranen gelaten. Ik ben onder de indruk over hoe jullie je tijd samen nog hebben benut, geweldig! Ook mooi om te lezen hoe het nu met jullie gaat. Wat een verlies! Fijn dat jullie nog zoveel materiaal hebben kunnen verzamelen om de herinnering aan Cindy levend te kunnen houden voor Bart en Liz.
Ik zou graag nog eens een bakkie met je doen, maar we wonen helaas veel te ver weg, vandaar dat ik je toch via deze weg heel veel sterkte, kracht en moed wil wensen voor de nieuwe fase in jullie leven!
Liefs, Joke
Peter, Eke, Tesse en Boet
Hoi Remco,
Wil even laten weten dat we nog veel aan jullie denken, fijn dat het goed gaat met de kinds. Voor jou zullen er nog veel moeilijke momenten zijn en we wensen je sterkte de komende tijd, koeskoes, miranda