Dat zien we morgen dan wel weer…

Toen ik vanmorgen Cindy belde had ik een opmerkelijk heldere stem aan de lijn, dat was hoopgevend en duidt op een stijgende lijn. Gelukkig is er een licht stijgende lijn, maar iedere middag rond half drie, is de fut er letterlijk uit….

Ze heeft geen morfinepomp meer, maar krijgt paracetamol en af en toe een shot morfine om de pijn te bestrijden. Kon ze gisteren slechts enkele minuten op een stoel zitten, vandaag was dat al 25 minuten. Ook is vandaag de stoma verpleegkundige langsgekomen. Niet omdat ze een stoma heeft, maar vanwege de darmoperatie en het opstarten van de spijsvertering. Deze verpleegkundige meldde dat Cin aardig op schema lag…. Dat maakt de pijn er echter niet minder om. De wond doet nog erg veel pijn en de buik zit nog vol met vocht.

Verder is ze nog steeds heel erg moe….en kijkt de uren vooruit….

Iedereen bedankt die een van de vele kaarten of bloemen hebben gestuurd!

Best vreemd om een ziekenhuis bij je favorieten in de navigatie te zetten…….

Gisteren had Cin nog een morfine pomp om haar eigen pijnstilling te regelen. Hierdoor was ze erg duf en van de wereld. Ze zag nog een beetje grauw en geel. 
Vandaag is deze pomp verwijderd en heeft ze een basis dosering paracetamol in haar infuus. Hierdoor is ze niet meer zo van de wereld. De pijn is nog altijd erg hevig. Ze is erg moe en wil alleen maar slapen, helaas is dit ook een opgave vanwege de constante pijn…

In de loop van de dag moest het bed verschoond worden, cin heeft toen even op een stoel gezeten. Een goede zaak ivm. trombose.

Ze zat niet erg lang, maar er is een begin. Naast de trombose, ligt ook longontsteking op de loer. Om haar longen te trainen, moet ze af en toe een balletje in een pijpje omhoog blazen…ook dit ging gedurende dag steeds beter.

Naast de pijn, is ze ook de gehele dag door misselijk. Hiervoor krijgt ze medicijnen, maar deze werken niet optimaal. Ze moet dus af en toe braken, normaal al geen pretje, maar door operatie en de wond doet dit ook erg veel pijn. Voor de nacht, vanavond om 0.00 uur krijgt ze weer een medicijn tegen het braken zodat de broodnodige nachtrust misschien komt.

Het gaat gelukkig stapje voor stapje vooruit…..

Na een nacht op de ic ligt Cin sinds gisteren op haar eigen kamer. De ruggeprik blijft in haar rug zitten om de buik te verdoven. Dit bleek helaas niet optimaal, de verdoving werkte prima alleen vanaf een te laag niveau. Ze kreeg daarom ook nog paracetamol en morfine bij. Ook dit hielp nog niet. 
Na een bezoek van de anesthesist (rond 20.00uur ’s avonds), die de hoeveelheid verdoving vergrootte, bleek de pijn enigszins weg te gaan. Cin kon de nacht in….

Vanmorgen was de pijn niet afgenomen. Een telefoongesprek van enkele minuten bleek al erg zwaar. De zuurstof in haar neus is weer aangesloten. Om verder tot rust te komen kreeg ze een kalmeringspil.

Net een telefoontje gepleegd. Het gaat relatief goed met Cin. Ze heeft nog er veel pijn en pijnstillers, maar is stabiel. In de loop van de ochtend gaat ze weer naar haar eigen kamer op de 5e.

Bedankt voor alle kaarten! (gedeelte to bed)

Volgens de planning van gisteren zou de operatie om een leverkwab en de darmtumor tegelijk te verwijderen ongeveer 3,5 uur duren en om 9.00uur ’s morgens plaatsvinden. De avond vooraf kwam de chirurg zelf even langs en vertelde dat het om 11.00 uur zou plaatsvinden. De operatie was zwaar en er moest zeker geen tijdsdruk achter zitten.
Het zou de laatste operatie van de dag zijn, dus geen tijdsdruk.

De nacht was voor Cin erg lang, 3 oude vrouwen, die overdag gezellig praatten, maar ’s nachts allerhande geluiden maakten die het slapen onmogelijk maakten…… De volgende ochtend werden de kinderen naar het kinderdagverblijf gebracht en ging ik linea recta naar het ziekenhuis. Om 9.00 uur in het ziekenhuis aangekomen en tien minuten praatten later kwam Pieter (“ik werk hier vijf dagen per week”) de verpleegkundige ons vertellen dat Cindy al naar de verkoeverkamer kon om de operatie voor te bereiden.

Om 11.00 uur werd de ruggeprik ter verdoving (naast de narcose) toegediend. Om 11.30 nam ik van een slaperige Cindy afscheid om het lange wachten te beginnen……

Na de geplande 3,5 uur nog geen telefoontje van de chirurg, na 4,5 uur nog steeds niet, om 17.00 uur ben ik maar zenuwachtig naar het ziekenhuis gereden, en om 18.02 uur kwam het telefoontje van de chirurg. Cindy lag nog in de ok. De operatie was gelopen volgens planning. Een gedeelte van de darm en een leverkwab waren verwijderd, er waren geen extra plekjes oid gevonden. Positief nieuws dus. Nu de genomen kweekjes afwachten….

Cindy lag nog in diepe slaap, maar werd wel langzaam wakker. Om 19.15 konden we even bij Cindy op de IC, ze had het nog erg koud, was duf, maar de praatjes kwamen wel weer….

Volgens de IC arts was ze stabiel, de kans was groot dat ze morgen alweer naar haar eigen kamer mag….

Liz begrijpt dondersgoed wat er speelt met mama, omdat IC’s, slangen in de neus, infuus e.d. niet de meest vrolijke en leuke beelden van haar moeder scheppen, blijven ze even een paar dagen thuis. “Mama moet gewoon heel veel slapen in het ziekenhuis, omdat de dokter de pijn uit haar buik gehaald heeft.” Maar met zoveel opa en oma over de vloer is het ook wel een feestje voor ze.

Doel voor de komende 8 tot 17 dagen: herstellen en weer op de been komen.

Weliswaar draagt Cindy een polsbandje (niet af te doen), zijn alle maaltijen en dranken inclusief (excl. alcoholhoudend), is er roomservice is dit toch wat anders dan een all-inclusive aan de Turkse zuid-kust……

Dit is het adres:

Hagaziekenhuis, Locatie Leyweg
tav Cindy Overvest, Kamer 5.12
Leyweg 275
2545 CH Den Haag

Ze is gewoon op haar mobiel bereikbaar.

Nu zijn we vooral gespannen voor wat komen gaat. Eerst nog een avondje schaatsen, een nachtje slapen (hopelijk), de kids naar het KDV, nog even een ochtendje samen en dan rond 14.00 uur de opname in het Leyenburg ziekenhuis in Den Haag.
Overmorgen (vrijdag) zullen, drie weken na het ontdekken op vrijdag 18 december, in een operatie de tumor in de dikke darm en een gedeelte van de lever(kwab) worden verwijderd.

De verwachting is dat er dan 24 tot 48 uur intensive care achteraan komt. Daarna zal de opname in het ziekenhuis tussen de 8 en 17 dagen zijn. Waarna thuis aangesterkt mag worden tot de volgende stap in het herstel.

Op 11 december heb ik mij ziek gemeld op mijn werk omdat ik hevige buikpijn had. Ik ben naar de huisarts geweest en hij dacht in eerste instantie aan nierstenen. Toen dit het niet bleek te zijn leek het meer op een spastische darm en kreeg ik hiervoor medicijnen. Regelmatig had ik die week contact met de huisarts totdat de pijn op 18 december zo heftig werd en hij mij doorstuurde naar de Eerste hulp in het ziekenhuis. Daar moest ik heeeeeeel lang wachten omdat het geen spoed was. Uiteindelijk werd ik gezien door een arts. De pijn was toen even wat gezakt en omdat ik toch al een afspraak had staan voor een echo wilden ze mij naar huis sturen. Ik was erg teleurgesteld en heb toch aangedrongen op verder onderzoek. Uiteindelijk hebben ze een foto gemaakt en daarna een CT-scan. Al vrij snel werd mij verteld dat mijn darm helemaal vernauwd was door een tumor en dat er plekjes op mijn lever te zien waren. Mijn wereld stortte in. Ik werd meteen opgenomen en moest het weekend blijven. Daar kreeg ik klysma’s om de darm leeg te maken. Na het weekend mocht ik naar huis met medicijnen en een dieet. Daarna volgden allerlei afspraken in het ziekenhuis om te bespreken hoe, waar en wanneer ik geopereerd zou worden. In de tussentijd was het nog kerst en oud en nieuw. We zijn nog een paar dagen op vakantie geweest om alles te laten bezinken. Het was vooral heel onwerkelijk omdat ik op dat moment helemaal geen klachten meer had en mij gezond voelde. Vol goede moed gingen we de operatie tegemoet……