Dat zien we morgen dan wel weer…

Vanmiddag hebben we het gesprek gehad over de chemotherapie. Ondanks dat alles ‘meevalt’ was het toch wel confronterend. Hieronder de belangrijkste punten uit het gesprek:

* Start donderdag 1 april (is geen grap)
* Op dag 1 chemo via infuus, daarna 14 dagen tabletten en dan een week rust.
* In totaal 6 kuren met infuus en tabletten en dan nog 2 kuren met alleen tabletten. (half jaar)
* Haar valt in principe niet uit (maar er zijn uitzonderingen)
* Grootste bijwerking: tinteling en gevoelloosheid in vingers en tenen
* Overige bijwerkingen: misselijkheid, gevoelige mond, vermoeidheid
* Vatbaarheid voor infecties. Uit de buurt blijven van mensen die ziek of verkouden zijn.
* De arts wilde mijn kaartje voor de Toppers wel overnemen, want zij denkt dat ik niet fit genoeg zal zijn om daar heen te kunnen…..

De komende dagen hebben we de tijd om alles te laten bezinken. Volgende week heb ik een gesprek met een oncologie verpleegkundige en gaan ze een hartfilmpje maken. Ook moet ik voordat de chemo start nog naar de tandarts om te voorkomen dat ik tijdens de kuren moet en zo infecties kan oplopen.

Op het moment is het wel even lastig om te bedenken dat ik mij net wat beter ga voelen en vanaf volgende week weer helemaal in de molen zit van het ziekenhuis en het ziek zijn.

Vandaag voelde ik mij weer zo goed. Gisteren had ik dat gevoel voor het eerst. Alles lijkt wat soepeler te worden en alle kleine pijntjes verdwijnen een beetje. Vannacht heb ik zelfs voor het eerst weer de hele nacht doorgeslapen. Heerlijk! De pijn links in mijn buik is nog wel vervelend, vooral ’s avonds en ’s morgens. Ik heb toch maar de huisarts gebeld en nu medicijnen gekregen die de darmen tot rust brengen.

Verder vandaag vooral van het lekkere weer genoten. Het maakt echt verschil of je de hele dag binnen zit of lekker in de tuin. Ook Liz en Bart kunnen zich goed vermaken in de tuin. Dat is echt genieten.

Morgen een spannende dag. Om 12:15 moeten we ons melden in het Reinier de Graaf ziekenhuis voor het chemo-gesprek. Ik ben erg benieuwd wat ik kan verwachten en wanneer ze gaan starten. Zoals gezegd: dat zien we morgen dan wel weer……

… en de zon helpt daar zeker bij. Als de zon schijnt is het veel aanlokkelijker om even naar buiten te gaan en een paar stappen op de stoep richting speeltuin te zetten. Dit helpt zeker bij het fitter en mobieler worden. Vanavond merkte Cindy op dat ze eigenlijk de gehele dag niet krom gelopen had.

Dat betekent twee dingen. Ten eerste was het overgebleven gedeelte van de dikke darm niet spastisch of pijnlijk. Ten tweede worden de littekens inwendig en uitwendig al wat soepeler. Ook nu gaat het in ieder geval wat beter.

Terwijl ik dit zit te typen, moet ik van Cindy opschrijven dat het wel weer beter gaat. Ze klaagt immers dat er niets op tv is, dat “kokkie of bakkertje bij Herman den Blijker geen leuk haar heeft”, ook dat zijn van die dingen die erop wijzen dat ze weer langzaam opknapt…aan de andere kant lag ze een paar uur hiervoor nog met pijn in haar buik op bed, omdat dat het “lekkerste standje” is….

Morgen schijnt de zon weer volgens Erwin Krol, of Cin dan weer zo mobiel en actief is? Ach…dat zien we morgen dan wel weer…

….is meestal goed bericht. In dit geval: relatief goed bericht. Cindy gaat nog steeds stapje voor stapje vooruit. De grammen komen er langzaam aan en ze kan steeds langer uit bed blijven. Zelfs liggen op de “lever-kant” (rechterzijde) lukt al aardig. Helaas blijft de pijn in de buik aanhouden. Dat beetje dikke darm wat er nog zit, moet blijkbaar zo hard werken dat ie een beetje spastisch reageert. Geen reden om zorgen over te maken volgens de arts, maar wel erg lastig.

Afgelopen weekend erg druk gehad. Best lekker om na bijna 3 maanden thuis of ziekenhuis eens met z’n vieren erop uit te kunnen.

Zaterdag met de auto naar een verjaardag en zondagochtend naar diergaarde Blijdorp, apen, olifanten, giraffen en ijsberen kijken…..

Over een paar dagen een eerste gesprek met een oncoloog in Delft, da’s op donderdag.. Ben erg benieuwd wat deze arts ons zal gaan vertellen. In plaats van dag tot dag kijken we nu al 3 dagen vooruit, ook dat is een teken van herstel. Of we zover voorui blijven kijken? …Ach dat zien we morgen dan wel weer…

Een lekker rustig dagje. Vanmorgen even ontbeten met de kinderen om daarna weer in bed te duiken. Ik heb lekker lang geslapen. Verder de hele dag een beetje op de bank gezeten en gerust. Geen spannend nieuws dus…..

Vanmorgen moesten we om 10:10 uur in het ziekenhuis zijn. Na een korte buikinspectie ging de arts even overleggen met de radioloog. Al snel kwam hij terug met de mededeling dat hij de drain ging verwijderen. Ik bereidde mij al weer voor op pijn, maar gek genoeg voelde ik er helemaal niks van.
Nu nog even een verband erop omdat hij nog wat gal kan lekken en dan is mijn buik helemaal vrij van slangetjes, gaatjes en verbandjes.

Toen we terug kwamen uit het ziekenhuis ben ik even naar bed gegaan. Ik probeerde op mijn zij te gaan liggen en deze keer lukte het zonder pijn! Heb anderhalf uur heerlijk liggen slapen. De laatste tijd heb ik erg last van mijn rug. Hopelijk neemt dit nu af doordat ik nu kan afwisselen van op mijn rug en op mijn zij.

Vandaag was een iets mindere dag. Ik had pijn in mijn rug en buik en was heel stijf. Vanmiddag wel lekker even van het weer genoten. Delfgauw mag dan wel een dorp zijn, maar we hebben wel een leuk tuincentrum! Papa heeft vandaag de viooltjes geplant, dus nu kan ik al een beetje van de tuin genieten.

Morgen naar het ziekenhuis voor een gesprek met de arts. Misschien haalt hij morgen de drain er al uit. Dat zou wel heel fijn zijn. Hopelijk voel ik mij morgen wat beter, zodat ik ‘er s middags lekker even opuit kan om van het weer te genieten.

… en volgens het onderzoek van vandaag…ook dicht!! De vlag kon dus uit! Er is weer een stapje genomen. Deze stap is echter pas echt genomen als de drain ook daadwerkelijk is verwijderd. Aanstaande donderdag is er een afspraak gemaakt om dit te bespreken. De radioloog van vandaag wilde hem nog een week of twee laten zitten, een van de chirurgen vertelde dat ie er aanstaande donderdag al uit kon. Het moment van verwijderen zal er wel ergens tussenin liggen…..

Cin is helaas een BP-er (bekende patiënt) in het Leyenburg. Toen we over de gangen reden werd ze diverse malen aangesproken door, voor Cindy wildvreemde, mensen in witte jassen. “Hoi, wat zie je er goed uit!” en een volgende: ” Ik had niet gedacht dat je nu al van huis naar ons toe zou komen!”. Ook voor afspraken met andere artsen mag ze even tussendoor. “We bellen hem wel even op, dan komt ie wel langs voor je…”

Kortom een hele goede dag.. ook energetisch gaat het et cin steeds beter af. Vandaag, al kostte het wel veel moeite. Het goede nieuws bracht Cindy in ieder geval ook zo ver om zelfs de kinderen van de creche op te halen, en ook dat deed weer goed.

D’r moeten de komende tijd wel wat spierbundeltjes en kilootjes bij. Maar vandaag was een heel bemoedigende stap. Of deze vooruitgang zich morgen doorzet? Ach…dat zien we morgen dan wel weer….

Vandaag een typische zondag…..Lekker lang in pyjama, opa’s en oma’s op bezoek, de hele dag binnen.

Morgen een druk programma. Eerst komt de thuiszorg helpen met douchen, daarna komt de huisarts en ‘ s middags moeten we naar het ziekenhuis. Ik hoop echt dat het lek dicht is. Voor de kaarsjes branders onder ons: morgen mag hij weer branden.

De afgelopen week ben ik een halve kilo aangekomen. Mijn eetlust is enorm toegenomen sinds ik uit het ziekenhuis ben. Gelukkig maar, want ik ben met mijn 54,5 kilo nog steeds heel mager. Alle dropjes en chocolade die ik in het ziekenhuis heb gekregen van velen van jullie ben ik nu aan het op eten. In het ziekenhuis had ik er geen trek in, maar nu wel! Vandaag kreeg ik van mijn collega’s het boek ‘Kom op, kom aan!’ dus nu moet het aankomen zeker gaan lukken. Echt heel tegenstrijdig, want het boek van Sonja Bakker ligt nog vooraan in de boekenkast.

Vanmorgen werden we om 7:30 opgeschrikt door de bel. Remco naar beneden in zijn pyjama, bleek het een ontbijt op bed te zijn! Echt een leuke verrassing van lieve vrienden. Liz en Bart hebben heerlijk genoten van de croissants met vruchtenhagel. Het bed was op een gegeven moment helemaal oranje met geel. Waarschijnlijk zullen wij er vannacht nog van genieten…..