Was het de afgelopen 10 weken vaak een soort achtbaan van emoties, pijn, stress, verveling, irritaties, heen en weer rijden, ziekenhuis eten, etc etc… Nu begin het allemaal een stukje rustiger en stabieler te worden…en maken we ons op voor een spannende week. Maandag foto’s en onderzoek en donderdag een gesprek over de uitslag van …
Categorie archieven: Geen categorie
Alleen thuis
…life goes on…donderdag…kids naar Koeskoes…remco naar kantoor of zo…en cindy, die bleef alleen achter. Alleen met de kaarten, de bloemen, de hulp, de nutridrink, de afstandbediening. Nou ja, alleen. Na een heerlijke lay-in totdat de wijkverpleegster kwam, was cindy weer in haar element. Even naar de overbuurvrouw op de thee, ff bijkletsen en ’s middags …
Lekker naar buiten
Vandaag was een heerlijke dag. Een goede balans tussen rusten en op zijn. Liz zat vanmorgen om 7:00 uur al met haar gymtas op haar rug. Vanmiddag heeft ze bij een vriendinnetje gespeeld. Bart is dan ook een stuk rustiger en kan lekker met de Duplo spelen. Rond 15:30 hebben we de rolstoel even uitgeprobeerd. …
Effe bedanken
….en dat is een hele lijst. Hoewel Cin er nog lang, lang niet is. Een voorzichtig eerste wankele stapje is gemaakt. Willen iedereen die ons tot nog toe gesteund heeft toch alvast even bedanken… In willekeurige volgorde en het kan natuurlijk zijn dat we iemand vergeten zijn. Als dat zo is, komt dat zeker door …
Rustig
Vandaag waren Liz en bart naar de crèche. Dat scheelt echt een hele boel qua rust. Remco heeft vanmiddag een tijdje thuis gewerkt en vanmorgen kwamen ze van de thuiszorg. Ik was dus niet meteen helemaal alleen thuis. Wel een prettig idee. Ik kan mij inmiddels wel redelijk redden. Het is ook wel goed om …
De zon scheen…
…en dat was lekker. Net als de goede nachtrust. Ook was het leuk om even met z’n vieren een visje te halen in Scheveningen. Even een frisse neus, met het raampje open over de boulevard en voor het eerst sinds 7 januari dat 4 stoelen door 4 familieleden gevuld waren. Thuis zijn doet Cindy zichtbaar …
Nacht met z’n vieren
…na bijna twee maanden, hebben we voor het eerst weer met z’n vieren onder een dak geslapen. Cindy heeft heerlijk geslapen, geen geluiden van de gang, geen kamergenote die plotseling het licht aandoet en gaat roepen, geen thermometer in je oor om 6 uur ’s morgens, etc etc… Gelukkig hebben we de overgang niet al …
Toch nog….thuis!!!!
Het is gelukt! Morgen of uiterlijk maandag is de hulp er. Maandag worden de hulpmiddelen bezorgd. Waar een boos telefoontje al niet goed voor is! Dus geen gedwongen extra nachten in het ziekenhuis, maar met zo’n 6 grote tassen stapte Cindy om kwart voor twee in de auto op weg naar huis. Na bijna twee …
Naar buiten en onder de mensen, maar….
…dit is misschien niet genoeg om al morgen naar huis te kunnen. Niet dat Cindy fysiek niet in staat is om naar huis te gaan, integendeel fysiek voldoet ze aan alle eisen. Geen koorts, traplopen, zelfstandig naar het toilet etc etc. Maar vanmiddag kwam via een verpleegster, (don’t shoot the messenger!) dat de afdeling die …
Vrijdag wordt concreter
..veel begint erop te wijzen dat vrijdag echt de dag is dat Cin eens niet naar een systeemplafond hoeft te staren overdag, maar gewoon naar het gespoten wit van de woonkamer of slaapkamer in Delfgauw. Het ziekenhuis zet alles op alles om de voeding, de hulpmiddelen en de hulp op orde te krijgen, zodat cindy …