Rustig

Vandaag waren Liz en bart naar de crèche. Dat scheelt echt een hele boel qua rust. Remco heeft vanmiddag een tijdje thuis gewerkt en vanmorgen kwamen ze van de thuiszorg. Ik was dus niet meteen helemaal alleen thuis. Wel een prettig idee. Ik kan mij inmiddels wel redelijk redden. Het is ook wel goed om af een toe een loopje naar de keuken te moeten maken e.d.

Het zitten gaat nog moeizaam. Alles staat strak gespannen in mijn buik en mijn rug is ook pijnlijk. De hele dag liggen is ook niet prettig dus ik wissel het af. Een uurtje beneden, een uurtje in bed. Zo is het allemaal goed te doen.

Vanmorgen veel tijd besteed aan het heen en weer bellen voor de hulp die ik zou krijgen op dinsdag en woensdag. Zoals het nu lijkt is het nog niet geregeld voor morgen. Ik kan zelf nog echt niet voor Liz en Bart zorgen zo’n hele dag. Gelukkig hebben we oma nog achter de hand! 
Nog steeds stromen de kaarten binnen. Echt heel lief dat iedereen zo meeleeft. Ik kan er hier ook wel weer een muur mee gaan behangen…..

Gepubliceerd door Cindy

Hoi ik ben cindy 33 jaar