Het is gelukt! Morgen of uiterlijk maandag is de hulp er. Maandag worden de hulpmiddelen bezorgd. Waar een boos telefoontje al niet goed voor is! Dus geen gedwongen extra nachten in het ziekenhuis, maar met zo’n 6 grote tassen stapte Cindy om kwart voor twee in de auto op weg naar huis. Na bijna twee maanden werd Cindy’s wereld in een klap enorm vergroot. De rit die dagelijks door anderen werd afgelegd, maakte enorm veel indruk. Dit was heel vermoeiend. Bij thuiskomst werden de eerste bossen bloemen alweer bezorgd.
Na de eerste stap over de drempel ging cindy gelijk even het bed in en om uit te rusten, want Liz en Bart kwamen uit de crèche. Het was echt heel gaaf om te zien hoe de kids naar Cindy toegingen. Liz begon gelijk honderd uit te kletsen alsof cin niet was weggeweest en bart gaf gelijk een goede knuffel. Echt gaaf om te zien! Heerlijk! om even twee weken niet op en neer naar den haag zuid te hoeven. Heerlijk! om de kids echt tussenin te kunnen hebben ’s morgens.
Cindy heeft nu een kleine twee weken om aan te sterken. Op 18 maart staat er een foto op de planning.
Niet dat we dan met zijn allen een gezinsfoto gaan maken en Cindy iets meer vet op het bot moet hebben voor een mooie foto, maar er worden rontgenfoto’s van de laatste drain gemaakt. “To leak or not to leak! That’s the question!” Lekt ie, dan wordt het waarschijnlijk weer een opname in het ziekenhuis. Lekt de drain niet, dan is de eerste stap pas echt genomen! Tot die tijd. Aansterken en genieten! En dat gaat lukken. Dus dat zien we morgen dan wel weer….