….maar geen oorzaak van de koorts gevonden. Dat betekent twee dingen. Ten eerste dat er geen nieuwe zaken aan het licht gekomen zijn. Ten tweede dat de oorzaak van de koorts (gelukkig maar een uur of anderhalf per dag) niet achterhaald is.
Er stond vandaag dus toch een onderzoekje op het programma. Waar Cindy in de afgelopen weken bijna letterlijk lek geprikt was voor het infuus en er nagenoeg geen plek meer op het lichaam was waar er nog een infuus geprikt kon worden en dus standaard en probleem. Was dit eigenlijk de grootste angst van Cindy voor het onderzoek. Bovendien is zo’n infuus weer erg beperkend in de bewegingsvrijheid. Dit bleek ongegrond, in een prik zat die naald erin en na het onderzoek werd de naald gelijk verwijderd. Gelukkig maar…
Eigenlijk gaat het langzaamaan wel wat beter, niet met grote sprongen, maar met hele kleine stapjes. Zo gaat haar rondetijd rondom de zusterpost langzaam omlaag. Vanavond kon ikzelf de ronde klokken. Gezamenlijk maakte we met behulp van een blauwe rollator een rondje. Terwijl de verpleegster haar bed verschoonde. Ook werd Cindy vanmorgen overladen met complimentjes: ” Wat zie je er goed uit! ” van iedereen die haar kamer binnenkwam. Dit is weliswaar relatief, maar toch… Zou dit het echte begin zijn van het herstel? Ach…. dat zien we morgen dan wel weer…