….droog te vallen? Vandaag zat er in de belangrijkste drain heel weinig vocht. Da’s mooi, want dat zou ook volgens de planning moeten. De dalende trend heeft zich dus doorgezet. Eigenlijk ben ik sinds een paar dagen voorzichtig optimistisch, alles lijkt heel langzaam te verbeteren. Even ter herinnering, voor de oorspronkelijke klacht waarvoor Cindy het ziekenhuis in ging, is de eerste stap gezet. De tumor etc zijn verwijderd. Daarna waren het de complicaties waar het om draaide. Ook deze zijn nu dus heel langzaam aan het verbeteren.
Op het ogenblik zijn het met name de doorligklachten en de drains die veel pijn doen, maar ook de dagelijkse koorts die na de middag opkomt… Het kost allemaal heel veel kracht en energie.
Vandaag is er weer een wandeling door de gang gemaakt, maar ook is ze in een rolstoel mee naar buiten geweest. Ingepakt in dekens, even een rondje begane grond eruit en terug via de oprit naar de hoofdingang op de eerste verdieping. Halverwege de heuvel even genieten van het zonnetje en de verpleegster kon toen even op adem komen…
Ook is de diëtiste weer even aan het bed geweest. Er zijn namelijk nogal wat kilo’s af en deze moeten er op een of andere manier ook weer bij. Op zijn minst moet er voldoende energie in om te kunnen herstellen. Zonder eetlust is dat erg lastig, maar uit de optelsom van calorien van vandaag bleek, met wat hulp van energierijk voedsel, de minimale 2000 kCal gehaald werden, maar met moeite.. Of deze ligt stijgende trend zich doorzet? Ach….dat zien we morgen dan wel weer….