Een ziekenhuis is niet de meest inspirerende omgeving om je dagen te slijten. Zeker in het weekend, dan zijn er geen fysiotherapeuten, mensen die sinaasappels voor je uitpersen, dietisten en andere mensen die cindy bezoeken. De dagen zijn voor Cindy dan erg lang. (Wat op zich een goed teken kan zijn…qua herstel). Cindy neemt nu zelf initiatief om te lopen en op te zitten.
Cindy is vandaag weer een stukje gaan wandelen over de gang. Samen met een verpleegster even een blokje om de zusterspost, de douches en de spoelkeuken.
Dat Cindy niet extreem fit is dat wisten we, maar vanmiddag werd ze ingehaald door een oma van 91 met rollator! (Het verhaal gaat wel dat het een heel fitte en sportieve vrouw is.) Hoewel Cindy dus wel een vlak schema loopt, van ongeveer 10 minuten per rondje moeten deze tijden de komende weken toch iets naar beneden! En of dat gaat lukken? Ach… dat zien we morgen dan wel weer…