Of het aan het toegediende bloed lag weten we niet, maar Cindy kwam vandaag helder over, haar ogen waar niet zo donker en ze had enige kleur op de wangen. Gelukkig maar, want Liz en Bart kwamen ook op bezoek. Liz was wel nieuwsgierig naar de snee in mama’s buik. Het verband was eraf, de buik was minder opgezet, dus we hebben Liz even laten kijken. Ze vond het wel interessant. Aan de andere pleisters op mama’s buik kon ze wel zien dat mama nog ziek was, dus nog moest blijven in het ziekenhuis. Ze wilde alleen weten hoelang mama nog moest blijven. Een voor haar onschuldige, maar voor ons harde en lastige vraag, want dat weten we niet….
Cindy heeft vandaag wel een uur op een stoel gezeten en even “gefietst”, ze was extreem buiten adem. Ook was de koorts vandaag lager en had ze weer wat gegeten. Voor een leek lijkt het dus alsof ze wat stabieler wordt, laten we hopen dat dat geen “wishfull thinking” is. Zouden dit de eerste tekenen zijn dat de lijn van tegenslagen en zwakker worden overgaat in stabiel zijn? (om later verder door te stoten naar verbetering..)
Eerlijk gezegd heb ik de hoop dat dat zo is, dan zou een tweede, achtereenvolgende, rustige dag zonder achteruitgang wel welkom zijn… Maar dat zien we morgen dan wel weer….