….behalve dan 3x per dag een club witte jassen, de fysiotherapeut, bezoek en veel verpleegsters. Maar geen onderzoek! De koorts begint te wennen….waar Cin vorige week zich helemaal van de wereld voelde, kan ze nu gewoon tv kijken en een normaal gesprek voeren.
Dat de krachten ernstig af beginnen te nemen en niet iedereen dat continu beseft bleek uit het feit dat een verpleegster vol enthousiasme op de vraag van cindy of ze even mocht plassen, zei: “Kom op, sta op en dan lopen we even naar het toilet…” Dat hakt erin, als alleen al het eerste gedeelte ” sta op ” vol pijn en met grootse krachtinspanning gaat…. Toen vervolgens een andere verpleegster bleef hangen aan een van de drains, zat Cindy er weer even helemaal doorheen…
Uit bloedonderzoek bleek dat ze een ijzer te kort had. Ik stelde voor dat ze wel iets uit mijn mond mocht hebben (beugel), maar de artsen vonden het toch een beter idee om haar, gedurende de nacht, drie zaken bloed toe te dienen. Hiervan krijgt ze waarschijnlijk weer een opkikker….Maar …. dat zien we morgen dan wel weer!