De dagen liggen onder een kopieermachine. Ze beginnen qua gezond op elkaar te lijken. Overigens leken ze qua beleving al allemaal hetzelfde de afgelopen 5 weken, vier muren, een bed, veel kaarten, etc etc…
Er zijn een paar dagen geen onderzoeken uitgevoerd naar de oorzaak van de koorts. Deze koorts is al een tijdje stabiel aanwezig.
Niet meer van die extremen als 40.5, maar een vlakke 39. Het zijn erg langzame rondetijden bij schaatsen, ze moeten dus nog een beetje dalen. Tot zo’n 37 en een beetje…
Ook begint de immobiliteit nu geestelijk echt parten te spelen. Een transfer van bed naar po-stoel moet met hulp, ook voor de weg terug is hulp nodig. Vandaag zat Cindy door een “overdrachtsfout” zo’n twintig minuten extra te wachten op hulp voor de anderhalve meter tussen stoel en bed. Dit hakt er geestelijk in….
Geen vooruitzicht op onderzoeken geeft ook wel rust. Niet de angst en de gebruikelijk pijn die bij onderzoeken horen. Het is vandaag zondag en morgen is de hele “witte wolk” weer op dienst, er zouden dan dus weer onderzoeken gedaan kunnen worden. Dit geeft onrust. Hopelijk heeft ze een net zulke goede nacht als de afgelopen twee. Hoe dat echt zal gaan? Dat zien we morgen dan wel weer….