Nu alles een beetje een plekje heeft gekregen is de emotionele achtbaan weer wat rustiger geworden. Ik heb in ieder geval veel meer energie dan tijdens de chemo en dat zorgt ervoor dat ik weer blij kan zijn. Drie weken geleden was het lopen naar de Albert Heijn al te ver en afgelopen maandag lukte het om de hele dag in het Dolfinarium te zijn. Echt een verschil. ’s Avonds had ik wel koorts en was ik uitgeput, maar we hebben enorm genoten van deze dag.
Ik heb inmiddels ook contact gehad met de oncoloog en zij bevestigde dat het een goede beslissing was om te stoppen met de chemo. Nu heb ik helemaal geen afspraken meer in het ziekenhuis. De huisarts neemt de begeleiding nu over. Aan dit idee moet ik nog erg wennen. Natuurlijk heerlijk, maar ik ben de afgelopen jaren bijna tot het ziekenhuismeubilair gaan horen………In plaats van dat wij naar de huisarts gaan, komt hij bij ons thuis (het hoeft ook niet altijd van 1 kant te komen….) In die gesprekken benadrukt hij regelmatig dat mijn weerstand erg laag is en bijvoorbeeld een longontsteking grote gevolgen kan hebben. Er geldt dan ook een SNOTTEBELLEN ALARM! Dit houdt in bij verkoudheid of algehele malaise: niet zoenen bij begroeten en/of ons afspraakje even uitstellen.
Mijn dagen zijn nu zo ingedeeld dat ik ’s morgens dingen onderneem en ’s middags een uurtje rust of slaap zodat ik om 15:15 weer enigszins fit op het schoolplein kan staan. ’s Avonds ben ik dan wel weer moe en lig ik lekker op de bank of zitten we op het dakterras.
Natuurlijk hebben we angst, maar proberen zoveel mogelijk van het leven te genieten!
Ik hoop dat je, je weg hierin kan vinden en het zo kan doen dat je nog volop kan genieten van je gezin!!! Het is zeker een rare gedachte dat je niet meer naar het ziekenhuis moet na zo’n lange tijd, maar ik hoop dat je vertrouwen kan hebben in je huisarts! Verder ben je in onze gedachte en wensen we jullie ongelofelijk veel sterkte!! Een dikke kus via de digitale weg, dus deze kan geen kwaad! dikke kus Joan
Alweer diepe bewondering. Wat fijn dat je zo lekker hebt kunnen genieten van het dagje Dolfinarium. Het leven is inderdaad net een achtbaanrit en ik ben blij dat jullie er toch van kunnen genieten, petje af. En ook al is het eng…ik merk wel dat er genoeg mensen om jullie heen zijn die om jullie geven en jullie steunen.
Groetjes, Natasja
Wat heb je dit weer mooi opgeschreven. Fijn, dat je een beetje kan genieten…
Ik bewonder nog steeds je kracht! Wat een mooi gedichtje, blijf genieten van de rit!
Liefs Syts
Lieve Cindy en Remco,
Na de brief die wij via het spectrum hebben gekregen hebben wij meteen jouw/jullie verhaal gelezen.
Echt kippenvel, geen woorden voor.
Hoop dat jullie veel steun hebben van familie en vrienden in deze moeilijke tijd.
Heel veel sterkte,
Peter en Marije Berg (ouders van Lisa)
Lieve Cindy en Remco, Liz en Bart,
Als je door verdriet wordt neergeslagen,
het waarom van dit aan niemand kunt vragen,
dan is het goed dat je zoveel goede mensen ziet,
ook al vinden zij de juiste woorden niet.
Heel veel sterkte!
Ruud Krista Kimberley Viergever