napijn van de operatie, gezwollen buik door het vocht en kort ademig. Zonder de ervaringen van de eerste 27 dagen in het ziekenhuis zou iemand zich best heel erg beroerd voelen. Voor Cin is het vandaag dus een rustige, maar desondanks wel zware dag.
Deze relatief stabiele situatie geeft toch wel een soort van “opkikker”, een dag hoeft dus niet te bestaan uit een grote tegenslag of opkomende koorts. Maar kan ook gewoon voorbij kabbelen. Het feit dat er geen koorts opkwam, was echt heel fijn. Ook vallen de aangebrachte drains, naar verwachting, droog. Da’s mooi en geeft moed!
Cindy was goed te spreken, ze heeft zich nu min of meer berust in de situatie. Ze beseft dat haar belevingswereld niet meer is dan, vechten tegen de pijn op kamer 5.12 en de dagelijkse bezoeken van de verpleegkundigen, “de witte wolk” en 2x familie of vrienden. Ook wil ze de kinderen weer heel graag zien. Zonder tegenslag moet dat dit weekend zeker lukken!!