De pijn in het rechter bovenbeen verminderde maar niet. Dit is niet goed voor de nachtrust en het maakt het lopen nagenoeg onmogelijk. Bovendien dartelen er twee kinderen van ’s morgens vroeg tot slapen gaan om je heen en die vragen ook aandacht. Vanmorgen eerst de oncologieafdeling gebeld om te vragen of een andere pijnstiller geslikt mag worden. Dit mocht. De andere pijnstilling hadden we al in huis. We zijn in de afgelopen jaren een soort dependance van de apotheek geworden. Ook stelde de oncoloog voor om een echo te laten maken, zodat eventuele trombose uitgesloten kan worden. Hiervoor werd er om 15.00 uur een afspraak gepland. Wel spannend want Bart moest om 16.00 uur in Rotterdam opgehaald worden bij het revalidatiecentrum.
In dit geval verliep het erg gestroomlijnd. Normaal gesproken worden de echo beelden eerst gelezen en wordt de uitslag later besproken. Tijdens de echo bleek er niets te zien. Een telefoontje naar radiologie en er kon direct een foto gemaakt worden om eventuele ontstekingen of nieuwe tumoren te ontdekken. Ook deze uitslag werd direct besproken. Ook niets te zien, behalve dan lichaamsdelen die er horen te zitten… Goed nieuws, maar waar komt die pijn dan vandaan? ( “Ik ben toch niet gek?” )
Na de foto’s en scans gelijk de auto in om Bart op te halen in Rotterdam.
Dit was dinsdag. Vandaan hadden we om 15:15 weer een afspraak bij de oncoloog. Daar het ‘beenprobleem’ besproken. Eigenlijk is er nu wel duidelijk dat de pijn wel in het been zit, maar dat daar waarschijnlijk niet de oorzaak ligt. Inmiddels is er een aardige database met foto’s van mijn botten, spieren, organen e.d. en deze werd geopend. Na een anatomische uitleg lijkt het het meest waarschijnlijk dat de pijn wordt veroorzaakt door iets wat tegen een zenuw aanduwt ergens in mijn buik of rug.
Aangezien ik nog relatief fit ben, wilde ze het niet op zijn beloop laten met alleen maar meer pijnstilling, maar toch op zoek gaan naar de oorzaak om deze eventueel aan te pakken. Dat was even slikken……..Kort samengevat komt het erop neer dat ik volgende week maandag, dinsdag en woensdag in het ziekenhuis te vinden ben voor allerlei onderzoeken. Afhankelijk van de uitslag wordt er een vervolgplan gemaakt. Voorlopig dus even niet verder met de chemo, maar eerst dit afwachten.
Zo vallen we na een heerlijke vakantie meteen weer terug in ons ziekenhuis- revalidatieritme van 11 afspraken in twee weken tijd.
Hallo Cindy,
Wat jammer dat je na de vakantie gelijk met een aantal dingen geconfronteerd wordt, iedereen wil het gevoel van vakantie zolang mogelijk vasthouden. Maar er komen spannende weken aan, met de nodige onderzoeken.
Ik hoop dat Bart met deze circus therapie zijn voordeel eruit haalt, en dat hij weer lekker mee kan doen met zijn klasgenootjes.
We denken aan jullie.
Lieve groetjes, Arie en Annemarie
Lieve Cindy,
Wat een spanning weer. We denken zeker aan je volgende week en zullen weer duimen draaien.
In ieder geval goed te horen dat je een fijne vakantie hebt gehad.
Lieve groeten van Arjan, Annet, Lisa, Bas en Julia
Hoi Cindy.
Succes en sterkte met de onderzoeken.
Ik zie / spreek je vast binnenkort weer op het schoolplein!!
Groetjes Sandra, Tess en de rest.
Lieve Cindy, Remco, Liz en Bart,
Wat hebben jullie nog kunnen genieten de afgelopen vakantieweken, wat hebben jullie je best gedaan er heeeeel veel van te maken. Zo knap ! Maar wat een tegenvaller als je geconfronteerd wordt met …. Jullie hebben al zo vaak ‘billen geknepen’, zo vaak met spanning gewacht op een uitslag, hoe spannend is het nu, kan het nog spannender. Lieverds, we denken heel veel aan jullie. Woensdag / donderdag : het eerste ’to do – ding’ van de dag : openen weblog Cindy en Remco.
Dikke kus,
Mari en Disje
Lieve allevier, normaal is een volle agenda heel fijn, maar die van jouw kun je beter inleveren!! Wij zijn in gedachten met jullie volgende week! Jammer dat het zo moet lopen na een lekkere vakantieperiode! Heerlijk dat het Bart gelukt is om de training goed te doen! Groeten van ons en sterkte volgende week! liefs Joan