Afgelopen zondagmiddag landden we na de vakantie in Nederland. De lichte koorts zorgde dat we weer met beide benen op de grond stonden. Vandaag zijn we helemaal weer terug op aarde, er stond weer een afspraak gepland bij de oncoloog. We reden weer dezelfde weg naar het Reinier de Graaf, parkeerden weer op hetzelfde plekje voor de deur en mochten weer die twee lange gangen door om plaats te nemen in de altijd sfeervolle wachtkamer. Welk nieuws krijgen we nu te horen? In hoeverre laten de bloedwaarden het toe om weer twee weken chemo te slikken? De oncoloog stelde de gebruikelijke openingsvraag: ” Hoe is het? ” En gelukkig was het antwoord weer hetzelfde: ” Goed hoor, we zijn lekker op vakantie geweest….” Vervolgens klikt ze wat op haar computer om de bloedwaarden te op te zoeken. Leverwaarden hetzelfde, bloedplaatjes hetzelfde, alleen het HB (ijzer) was erg omlaag gegaan. Dit houden ze in de gaten, maar voor nu nog geen actie. ” Dus wat mij betreft mag je weer een paar weken doorgaan…” Da’s mooi.
Om het beeld compleet te maken mag Cindy even op de weegschaal staan. Lekker aangekomen! Daarna even op de onderzoeksbank om de lever en de buik te onderzoeken. Ook hier geen verontrustende gelaatstrekken bij de dokter. Daarna hop, snel de kamer uit, nieuwe afspraken maken bij de assistent en snel naar de Mc voor de McKroket. Om de trek te stillen…
He, dat is weer goed te horen!! Het wordt hier ook warmer, dus hier je ritme van ijs eten lekker doorzetten zou ik zeggen.
lieve groeten van ons allen
Hallo Cindy,
Ik zag net je reactie op mijn blog. Ja we zitten helaas in het zelfde schuitje, ok ik ben iets ouder (45) maar in ieder geval nog veel te jong. Toch lees ik bij jou ook nog de positieve inslag. Ik ben van mening dat je moet proberen om de tijd die nog rest op een leuke en aangename manier door te brengen, hoe moeilijk dat af en toe ook is. Ik hoop door positief te zijn en te blijven het ook makkelijker te maken voor mij zelf, m’n gezin, familie, vrienden, collega’s enzovoorts.
Ik hoop ook dat ik andere mensen duidelijk kan maken dat je bij de diagnose kanker niet gelijk dood bent en dat er altijd een reden is om te vechten.
Genieten van de kleine dingen, de kinderen, elkaar, vakanties.
Ik wens je alle succes de komende tijd en hoop dat de xeloda werkt.