Voor Liz en Bart is naar het ziekenhuis gaan zoiets als naar de Albert Heijn gaan…..Ik heb ook regelmatig gesprekken met Liz die je normaal gesproken niet zou hebben met een 5-jarig kind.
Gisteren moest ik bloed prikken en normaal gesproken prikken ze, wacht je een uur op de uitslag en heb je daarna het gesprek met de oncoloog. Ik probeer zo weinig mogelijk in het ziekenhuis aanwezig te zijn en kies er dan voor om ’s morgens te prikken, naar huis te gaan en ’s middags het gesprek te hebben. Liz wilde graag mee naar het ziekenhuis en in de auto legde ik haar dit uit. Ze beleef tijdens het prikken liever in de wachtkamer zitten en ik stond binnen 2 tellen weer buiten (hoewel het volgens Liz 13 tellen waren) 😉
Toen we ’s middags thuis kwamen vroeg Liz heel nonchalant: ‘Was je bloed goed?’ en ‘Heb je het terug gekregen?’. Ik moest erg lachen om deze kinderlogica.
Mijn bloed was weer goed genoeg om maandag met de volgende kuur te kunnen starten. Lever functioneert nog naar behoren, maar de markers waren wel weer iets gestegen. Dit lijkt een patroon te hebben van stijgen-dalen-stijgen-dalen. Daar maak ik mij dus maar niet zoveel zorgen om.
:-)) Geweldige logica!! Kus
Ik denk mijn eerste reactie op je blog, even laten weten dat we je “volgen” en blij te lezen dat je teen heelt. Nu de andere hopelijk ook nog. Het lijkt mij heavy om bepaalde dingen aan liz te moeten uitleggen, maar gelukkig hebben ze dan ook weer dit soort grappige uitspraken. groetjes
Hey Cindy,
Volg je al een hele tijd. Heftig wat je meemaakt! Heb er eigenlijk geen woorden voor en weet dan ook niet zo goed wat ik je moet schrijven….
Maar nu kreeg ik een glimlach op mijn gezicht van je dochter! Wat een lichtpunt is dat dan toch, dit soort opmerkingen. Geniet daarvan en put daar je kracht uit.
Ik wens je kracht en sterkte toe in deze zware tijd.
Lieve groet, Joyce
Lieve Cindy,
Via google ben ik op je website terecht gekomen en laat bij deze dan ook gelijk een reactie bij je achter, ik zal heel jou fase doorgaan lezen. Wat een vreselijk nieuws heb je te horen gekregen, maar goed dat je er zelf erop aan hebt gedrongen om verder te laten onderzoeken!
Ik hoop dat je alle kracht mag ontvangen en wens je ook veel sterkte nu en ook in de komende tijd.
Wat ik lees is dat je dochtertje goed hebt voorbereid….ik ben best benieuwd hoe je dat hebt gedaan?
Want ook ik heb een zus van 39 die 3 kinderen heeft ( tweeling van 4 en nog 1 van 2 jaar )
Ik ben blij te lezen dat je bloed goed is, waardoor je de chemokuur kan starten.
Woorden schieten bij deze ziekte te kort, ik wens je alle kracht en heel veel sterkte samen met je man en dochtertje toe.