Vanmorgen meldden we ons om klokslag kwart voor tien bij de schoenmaker van Bart om zijn schoenen op te halen. Er waren enkele kleine aanpassingen nodig om Bart wat netter te laten lopen. Hierna konden we om tien uur linea recta doorlopen naar de revalidatiearts van Bart om even “bij te praten”. Het gaat met Bart eigenlijk best goed, therapie wordt in dezelfde lijn doorgezet en de volgende afspraak hoeft pas over een klein half jaartje…
Even later mochten we ons drie gebouwen verderop melden bij de oncoloog. De bloeduitslagen werden weer op het beeldscherm getoverd en deze zagen er stabiel uit. Stijgende lijnen vlakken af en de dalende lijnen dalen minder hard. Het chemo-plan voor de komende drie weken is daarmee gemaakt. Gewoon weer 2x daags een aantal van die grote pillen slikken. Vervolgens werden de voeten even ontbloot en wierp de oncoloog een blik op de grote tenen. Onmiddellijk pakte ze de telefoon en regelde direct een afspraak bij dienstdoende chirurg. We wensten de oncoloog een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar en liepen haar kamer uit…
Met een begeleidingsbrief in doktershandschrift (als dat maar goed gaat!) meldden we ons een gebouw verder op in de wachtkamer van de chirurgen. Na het binnenroepen liepen we regelrecht een behandelkamer binnen. Oef… Als het aan de chirurg had gelegen hadden de verdovingsspuiten er al ingezeten en was het snijden begonnen. Lekker kordaat, maar vanavond eerst nog even een kerstconcert. (Na de behandeling moet de voet een 24 uur goed ingepakt blijven en het been vooral omhoog….) Na wat belangrijke details te hebben besproken plande de chirurg gelukkig een afspraak voor de volgende dag…