Gisteren heeft Bart overdag veel geslapen. Vannacht was hij daardoor klaarwakker. Het was ook wel erg warm en wij hadden zelf ook moeite om in slaap te komen. Hij zei de hele tijd: “mama liggen” het positieve hieraan is dat hij wel weer 2 woord zinnetjes zegt, alleen hoor ik die ietsje liever overdag dan om 2:00 uur, 3:00 uur en 5:00 uur ’s nachts.
Het praten gaat met sprongetjes vooruit en het lopen gaat ook steeds beter. Wanneer hij moe is valt hij sneller en zie je z’n mond iets meer scheef trekken. Zijn arm blijft nog een stuk achter bij de rest, maar ook hier zien we wel verbetering in. We hebben donderdag een afspraak in het revalidatiecentrum in Delft. Een heel team van specialisten gaat hem observeren en aansluitend hebben we een gesprek. Ik ben erg benieuwd wat er nu weer op ons pad komt….
Bij mij gaat de chemo nu z’n werk doen. Ik ben erg moe en futloos. Mijn voeten zijn erg gevoelig, maar mijn handen vallen dit keer mee.