Eigenlijk ging het allemaal redelijk goed met cin na het toedienen van de chemo afgelopen vrijdag. De gebruikelijke symptomen, lamlendig, moe, geen fut…. daar kwam zondagmiddag om 16.00uur ineens verandering in. Een hevige buikpijn, kramp… de angst schiet gelijk om het hart. Tas gepakt met pyjama’s, toiletspullen etc. Gelukkig bleek na telefonisch contact met een oncologieverpleegkundige en de oncoloog, een en ander mee te vallen. We konden een medicijn afhalen bij de apotheek, zodat de kramp minder werd. Hups en weer een pil erbij!
De in de haast gerekruteerde hulptroepen om de kids op te vangen etc, waren gelukkig niet nodig… Nu ligt cin weer als de eerste twee chemo’s voor pampus op de bank of in bed…en dat terwijl de zon lekker straalt…