…en de effecten vallen nog steeds mee. Niet dat Cindy al fluitend door het huis loopt of dat ze even lekker gaat stoeien met de kids, maar echt erg ziek is ze nog niet. De effecten blijven beperkt tot gevoelige vingers, een licht misselijk gevoel, een vol gevoel, erg snel vermoeid zijn en niet tegen drukte kunnen. Een paar uur twee kinderen om je heen is een hele opgave geworden.
Het is voor iedereen aanpassen en inpassen. Cindy ziet er namelijk helemaal niet zo ziek uit als dat ze de afgelopen drie maanden zag.
Pijn in de buik is veel minder tot weg, weer wat kleur op de wangen, normaal aangekleed, thuis…etc, etc. We zullen dus de grenzen moeten aftasten, van wat er wel en juist niet mogelijk is…maar ja ook dat zal wel stap voor stap gaan… Morgen tweede paasdag, hopelijk kunnen we met z’n alle eieren gaan zoeken. Of dat lukt? Ach at zien we morgen dan wel weer….