…bijna 3 weken is Cin nu thuis. Hoewel niet top-fit, met lichamelijke ongemakken en pijntjes, was er toch steeds meer een normalere thuissituatie aan het ontstaan. De ziekte werd langzaam naar de achtergrond verdrongen. De klap was gisteren dan ook groot toen we ineens bij de oncologe aan tafel zaten en besproken werd hoe de volgende stap genomen gaat worden. Dat was weer even slikken….vandaag was de dag van alles weer op een rijtje krijgen.
Eerst sliep Cin even uit en kon daarna de auto pakken om de lunchpauze op haar werk mee te maken. Dit bleek heel leuk, alle kinderen waren nieuwsgierig…..ook werden de afspraken doorgebeld ter voorbereiding op de chemo. Volgende week blijkt nu goed vol te zitten, een voorbereidend gesprek met oncologie verpleegkundige, hartfilmpje maken, bloedprikken, etc etc…..
Vandaag speelt het stukje “spatische darm” wel erg op…gedurende de dag eigenlijk een constante pijn. Hopelijk gaat dat gedurende de nacht weer over. Of dat zo is…Ach dat zien we morgen dan wel weer….