….en dus begon de week van de “verdwijnende drains” toch. Dit zag er vanmorgen niet echt naar uit. De drain op links, bij het abces zou stukje voor stukje, dag voor dag worden teruggetrokken. Vanmorgen werd de eerste centimeter afgelegd. Direct nadat dit gebeurd was had Cin pijn, veel pijn. Zelfs morfine hielp niet meer… wat nu? Na een paar uur pijn lijden werd de zaalarts erbij geroepen, haar eigen arts stond aan de operatietafel. De zaalarts wilde de drain verwijderen, hij liep immers ook nu niet. Eerst overleg, maar echt lang hield Cindy de pijn niet vol, dus even de OK bellen om haar eigen arts te spreken. Deze aarzelde even, gaf daarna toestemming met de woorden: ” het mag, maar wees wel lief en voorzichtig met Cin. ” Toen de drain eruit kwam bleek dat een ronde veer die de drain op zijn plaats houdt waarschijnlijk net tegen een verkeerd plekje aan drukte. De pijn was als sneeuw voor de zon verdwenen.
Een verschil tussen dag en nacht, ’s morgens niets kunnen doen van de pijn, en ’s middags gezellig kunnen praten, bungelen en een rondje kunnen lopen zonder pijn (in haar buik) Ook de koorts bleef uit. Maandag is er pas weer overleg met de longarts en met de radioloog. Dus even twee dagen relatieve rust en weinig angst voor een pijnlijk onderzoek. Hopelijk blijft de koorts nu weg en is de punctie naar het longvocht niet nodig. Of de koorts weg zal blijven? Ach dat zien we morgen dan wel weer…