Vandaag heeft Cindy een stabiele dag gehad. De rode draad bleek de angst voor een onderzoek naar het longvocht. Er moest weer geprikt worden, ditmaal in d’r rug. Onduidelijk was wat er precies ging gebeuren. Alleen een monster nemen ter onderzoek of gelijk een hele drain aanleggen en zoveel mogelijk af proberen te voeren? En hoe zouden ze het doen. Wat zullen ze vinden? En wat gaan ze daaraan doen? Hoeveel pijn zal dat weer doen? Komt er weer een verdoving? etc etc. Ook kon ze niet op haar buik liggen vanwege de pijn en de drains. Dus hoe zouden ze dan haar rug aanprikken? Een bron voor onrust en angst.
Het onderzoek bleek uiteindelijk mee te vallen, er werden enkele buisjes afgenomen om te zien wat voor soort vocht het zou zijn. Vanavond tijdens het bezoekuur kwam de uitslag van deze kweek binnen. Het vocht bleek gelukkig niets vreemds of ernstig, maar een complicatie van het vele liggen en het abces…
Gisteren, zondag, kwamen we in de dierentuin, bij toeval, een oud studiegenoot uit Den Haag tegen, zij bleek een fysiotherapeut op de afdeling van Cindy te zijn. Vandaag is ze gelijk even bij Cindy aan het bed gekomen en morgen komt ze weer langs om te kijken welke oefeningen ze Cindy zou kunnen aanbieden op zijn minst haar huidige spierkracht zou kunnen houden.
Eigenlijk was het vandaag een stabiele dag. Eindelijk… De gehele dag was nagenoeg koortsvrij, toen we vanavond naar huis gingen bleek haar temperatuur naar normale waarden gedaald.
Zet deze stabiliteit zich door? Dat zien we morgen dan wel weer…..