Dat ik legaal een McKroket een ziekenhuis in mag smokkelen laat ik me geen twee maal zeggen. Vanmiddag met de kids door de McDrive en 1 Mckroket besteld. (Is dit echt uw hele bestelling? Vroeg die luidspreker nog verbaasd..) Drie bochten verderop reed ik het parkeerterrein van het ziekenhuis op.
Liz en Bart uit laten stappen, de lange helling naar de ingang, knopje 5e verdieping en Liz met een papieren McZak de kamer in laten lopen….Cindy moest lachen bij het aangezicht. En wij dus ook…..
Het gaat relatief best aardig, de pijnstilling is tot een minimum beperkt, Cindy kan ” normaal ” naar een po-stoel en ze zit regelmatig op het randje van haar bed of op een stoel. De dagelijkse korte wandeling is een hele opgave en wanneer de inspanning te groot is geweest reageert het lichaam nog wel met koorts..
Liz, Bart en wij vermaakten ons prima tijdens het bezoek. Bart die lekker op onderzoek uitging, Liz die alles eigenlijk best interessant vindt. (Waarom is dit mama?) En wij hadden ook wat afleiding….
Wat er morgen, overmorgen en verder gaat gebeuren is en blijft een verassing. Wel weten we dat er een scan op het programma staat om het locatie / oorzaak van het lekken van de gal te ontdekken….maar ja, dat zien we morgen dan wel weer…